... urip opo anane kadyo ilining banyu, ora kedhuwuren gegayuhan, ora kejeron pasrahe ...

Thursday, December 30, 2010

pungkasane warsa

Tahun rongewu sepuluh wis ngancik tumeka pungkasane. Akeh kedadeyan sak dawane tahun sing kudune bisa dadi pekeling tumrap manungsa. Seneng susah, bejo apes, tumus cidra lan sapanunggalane sing wis kelakon, tansah ngemu pelajaran sing bisa dadi pengati-ati kanggo nglakoni dalan-dalan ing wektu sing bakal teka.

Sedulur, sliramu kabeh ya mesthi nduweni gegayuhan lan pangarep-arep ing tahun rongewu sewelas ing ngarep iki. Apa wae resolusine kuwi , ayo, awake dhewe tetepa tansah ndedonga muga Gusti paring ridho lan dalan kang paling apik (
the best - ?) tumuju tumuse gegayuhan. Uga tansaha eling marang pengangger-anggere Kang Maha Winasis, saengga ora malah kejlomprong marang dalan kang ora sakmesthine.

Sedulur, muga tahun kang arep teka iki dadia tahun kang endah lan kebak berkah kanggo sak kabehing titah. Amin.

Sedulur, pranyata angel gawe tulisan nganggo basa dhaerah, ya ? he..he.. Sepurane, sedulur.

Monday, October 18, 2010

Aku Menabrak Mobil


Sore itu aku baru pulang kerja, aku turun dari angkot tepat di depan sebuah kios foto copy. Aku mengeluarkan beberapa lembar berkas yang memang perlu ku-copy, lalu aku serahkan ke penjaga kios tersebut. Namun si tukang foto copy menolak sambil mengatakan kalau mesinnya lagi rusak. Aku menoleh ke seberang jalan, syukurlah, ada kios foto copy yang lain. Segeralah aku beranjak bermaksud menuju ke sana.

Sesuai pesan pak polantas, sebelum menyeberang jalan kudu tengok kiri kanan dan pastikan aman tidak ada kendaraan yang melintas. Aku pun bertindak demikian. Setelah yakin tidak ada mobil maupun pengguna jalan lain yang melintas, dengan langkah mantap aku segera menyeberang. Namun beberpa saat kemudian.. "praakkk!!" aku menabrak sebuah mobil yang baru saja diparkir di samping kios foto copy yang kutuju. Tanpa tolah-toleh --demi menghindari pandangan orang yang cekikikan-- :D aku langsung saja menuju kios foto copy sambil memegangi kepala yang rada pusing.

Satu pelajaran lagi kudapat hari itu, bahwa pesan yang menyarankan untuk tengok kiri kanan sebelum menyeberang jalan ternyata kurang lengkap. Harusnya, "tengok kiri kanan lalu pandang ke depan dan pastikan keadaan aman" !!